ΙΣΤΟΡΙΑ

1957-

1960

Τα πρώτα χρόνια

Το 1957, οι εκπαιδευτικοί Γεώργιος Μαλλιάρας και Γεώργιος Καρβέλας ιδρύουν τα «Νέα Εκπαιδευτήρια Παλαιού Φαλήρου». Με αφετηρία ένα αρχοντικό στην οδό Αλκυόνης, θέτουν τα θεμέλια ενός σχολείου με παιδαγωγική ευαισθησία και φιλελεύθερη εκπαίδευσηΑπό την πρώτη στιγμή ήταν δίπλα τους η Άρτεμις Κυριάκου, δασκάλα, η οποία τον Ιανουάριο του 1959, έγινε σύζυγος του Γεωργίου Μαλλιάρα.

1961-

1970

Δεκαετία 1961–1970

Μετά τα πρώτα δύσκολα χρόνια της ίδρυσης και της σταθεροποίησης στην κοινωνία της εποχής, το Σχολείο επεκτείνεται με την ίδρυση εξατάξιου Γυμνασίου και την ανέγερση νέων αιθουσών. Το 1969 το Γυμνάσιο μεταφέρεται από την οδό Αλκυόνης και η παιδαγωγική και οικονομική διεύθυνση του Σχολείου περνά εξ ολοκλήρου στον Γεώργιο και την Άρτεμη Μαλλιάρα.

1971-

1980

Δεκαετία 1971–1980

Το Σχολείο γνωρίζει σταθερή ανάπτυξη, γι’ αυτό και δημιουργούνται νέα τμήματα. Το 1977 ξεκινά η ανέγερση του νέου ιδιόκτητου κτιρίου στην οδό Ερεχθείου, στο Καλαμάκι, όπου και το Σχολείο μεταφέρεται τον Σεπτέμβριο του 1978.
Την ίδια περίοδο ιδρύεται και λειτουργεί για πρώτη φορά η Χορωδία και η Ορχήστρα του Σχολείου, και μαζί τους το Μουσικό Τμήμα, με πρωτοβουλία του πρωτότοκου υιού των ιδρυτών, Νικολάου Μαλλιάρα.

1981-

1990

Δεκαετία 1981–1990

Δύο ακόμη όροφοι προστίθενται στο νέο κτίριο, με αίθουσες διδασκαλίας , αμφιθέατρο και άλλους βοηθητικούς χώρους. Στο Σχολείο συστεγάζεται το Παράρτημα Αλίμου του Εθνικού Ωδείου. Το 1985 ιδρύεται ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, ένας από τους πρώτους στην Ελλάδα. Το 1987 το Σχολείο καινοτομεί πανελλαδικά εισάγοντας την Πληροφορική ως μάθημα στο πρόγραμμά του. Ωστόσο, το 1986 χάνεται η Άρτεμις Μαλλιάρα και το Σχολείο διέρχεται μια περίοδο ύφεσης.

1991-

2000

Η αρχή της νέας εποχής

Το 1991 ο Νικόλαος Μαλλιάρας, αναλαμβάνει τη γενική διεύθυνση του Σχολείου και επεκτείνει τη λειτουργία του στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1993 με το Γυμνάσιο και το 1996 με το Γενικό Λύκειο, σε ιδιόκτητο κτίριο επί της οδού Πυθαγόρα, στο Καλαμάκι.

Το 1992, με πρωτοβουλία της Μαρίνας Λουκάκη, συζύγου του Νικολάου Μαλλιάρα, ξεκινούν οι «Μικρογραφίες», η ετήσια Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, μια από τις κορυφαίες πολιτιστικές δράσης του Σχολείου που εμπλέκει όλες τις βαθμίδες. Την ίδια χρονιά ξεκινούν και οι συναυλίες με φλογέρες και κρουστά από τις «Μικρές Ορχήστρες» του Δημοτικού.

Το 2000, το Νηπιαγωγείο μεταφέρεται σε δική του στέγη στο Παλαιό Φάληρο, ενώ παράλληλα στο κτίριο του Δημοτικού δημιουργούνται νέες κτιριακές υποδομές.
Τη συγκεκριμένη δεκαετία δίνεται μεγάλη βαρύτητα στις πολιτιστικές εκδηλώσεις με συναυλίες και μουσικοθεατρικές παραστάσεις.

Η Αθηναϊκή Συμφωνική Ορχήστρα Νέων (ΑΣΟΝ) βρίσκει μόνιμη στέγη στο Σχολείο, πραγματοποιώντας τις εβδομαδιαίες πρόβες της.

2001-

2009

Η αρχή του νέου αιώνα

Το Σχολείο πλέον συγκαταλέγεται ανάμεσα στα μεγαλύτερα ιδιωτικά σχολεία της Αθήνας ξεπερνώντας τους 1.000 μαθητές. Γι’ αυτό και εκσυγχρονίζεται κτιριακά, δημιουργώντας ένα περιβάλλον μάθησης υψηλού επιπέδου και ευρωπαϊκών προδιαγραφών.

Το 2009 πραγματοποιείται ριζική ανακαίνιση των κοινόχρηστων χώρων του Δημοτικού και εγκαινιάζεται το αμφιθέατρο «Γεώργιος Μαλλιάρας».

Το 2010 διεξάγεται η μεγαλύτερη έως τώρα κτιριακή επέκταση του Σχολείου, με την ανέγερση της νέας πτέρυγας στο κτίριο του Γυμνασίου-Λυκείου και τη δημιουργία του αμφιθεάτρου «Άρτεμις Μαλλιάρα», χωρητικότητας 500 θέσεων και εξοπλισμένο με την πιο σύγχρονη οπτικοακουστική και διαδικτυακή τεχνολογία.

Παράλληλα πραγματοποιείται σημαντική τεχνολογική αναβάθμιση με την εισαγωγή και καθημερινή χρήση των διαδραστικών βιντεοπροβολέων σε όλες τις σχολικές αίθουσες και τη δημιουργία πρωτοποριακής για την εποχή ηλεκτρονικής τάξης (E-class). Η συμμετοχή των μαθητών στη μαθησιακή διαδικασία ενισχύεται δραστικά και οι δυνατότητες διδασκαλίας πολλαπλασιάζονται.

2010-

Σήμερα

Οι μέρες μας

Η νέα δεκαετία ξεκινά με τον πλήρη τεχνολογικό εκσυγχρονισμό ολόκληρου του Σχολείου, διασφαλίζοντας την ηλεκτρονική διασύνδεση όλων των τμημάτων και τη δυνατότητα παροχής σύγχρονης εκπαίδευσης τόσο με φυσική παρουσία όσο και εξ αποστάσεως.

Οι ανακαινίσεις των κτιριακών εγκαταστάσεων συνεχίζονται, προκειμένου να ανταποκρίνονται διαρκώς στις ανάγκες της νέας γενιάς μαθητών και να εναρμονίζονται με τα υψηλά παιδαγωγικά και εκπαιδευτικά πρότυπα του Σχολείου.